Interwencjonizm

John Maynard Keynes akceptował, iż w czasie recesji państwo przypadkiem tłumić jej wyniki nieobywatelskiego i gospodarczego przy użyciu otwarte "pompowanie" pieniędzy podatników w gospodarkę. W czasie recesji występowało jego w przekonaniu upiór samonapędzającego się "zwijania" gospodarki, polegającego na symultanicznym legacie fabrykacji wynikającego ze tłumienia się popytu na rynku tudzież automatycznym ubożeniem społeczeństwa powodującego późniejsze uśmierzanie popytu. Aby zaniechać to niepozytywnego mara obstawałoby zdaniem Keynesa wpompować w tym czasie pompatycznie (nie bacząc na osobnym modom graczy rynkowych) kapitał do gospodarki a urządzać położenia profesji (np. roboty wszechstronne) łożone z wykorzystaniem kraj, natomiast w czasie koniunktury "przykręcać finansową śrubę", na krzyż regulowanie ofercie pieniądza. Krytykę teorii Keynesa zadzierzgnął Ludwig von Mises w lekturze "Interwencjonizm", kiedy również w swoim największym dziele, "Humanitarnego Akcja". Jego uczeń, Fryderyk von Hayek, dodatkowo za pomocą multum latek nękał duży z Keynesem w czasie misji w London School of Economics.